All Posts By

Zélia

Sport

Dominer Les 42 km: Nog 125 dagen

Nog 125 dagen en dan moet ik, als het goed is, aan de start staan van de marathon van Parijs. Maar het gaat niet goed. Helemaal niet goed en de start lijkt verder dan verder te zijn. Zoveel vragen heb ik de laatste tijd in mijn hoofd. Ga ik hem wel of niet lopen. Hoe graag wil ik dit? Kan ik dit maar vooral de grootste vraag: heb ik er de tijd voor om voor een marathon te trainen. 

Ik doe maar wat maar ook weer niet

Ik had een mooi project vanaf 14 april 2018. 365 dagen tot richting de marathon van Parijs. Ik zou er goed voor trainen, ik heb een coach, wat kan er fout gaan? Ik trainde en ik trainde soms goed, soms niet goed. Wat helemaal prima is. Maar ik had voor mijn gevoel elke maand wel iets waardoor ik nooit 100% mijn trainingsschema af kon maken. Er was altijd wel iets en ik kan op 1 hand tellen hoe vaak ik daadwerkelijk 3x per week ben geweest. Ik ben natuurlijk wat beperkt door Aline maar eigenlijk zou het gewoon moeten kunnen. Ik herpakte continue weer maar tot gister nog steeds niet succesvolle trainingen gedaan. Mijn conditie is niet bizar slecht en als ik een training doe gaat het vaak goed maar 3x in de week..

En opeens had ik een bijbaan

Net wanneer ik er weer opnieuw een poging ging doen om 3x in de week te gaan hardlopen kreeg ik een bijbaan. Ik heb wel werk met mijn bedrijf maar niet zoveel vond ik. Ik wilde graag wat bij verdienen. Het kwam perfect uit want mijn bijbaan is op di, do en za. Dinsdag en donderdag is Aline bij de kdv en zaterdag bij mijn man. De tijden zijn wel hel. Ik moet om 5 uur beginnen tot ongeveer 12 uur. Ik had bedacht: eerst werken, dan hardlopen en dan voor mijn bedrijf bezig zijn. Alleen precies wanneer ik voor het eerst ging werken kreeg ik een storm aan afspraken om te fotograferen. Ik was nog niet eens thuis van mijn bijbaan of ik moest alweer in de auto zitten om te gaan fotograferen ergens. Ik klaag niet want ik ben blij maar daardoor liep ik wéér niet.

Ochtendloper, niks voor mij

Ik ben dat niet. Ik heb verschillende pogingen gedaan maar ik kan het niet. Ik had het plan om dat op wo en vr in de ochtend te gaan lopen maar nee. Dat is gewoon echt niks voor mij. Ik loop liever in de middag of eind van de middag. Maar dat kan niet op wo en vr want dan heb ik Aline. Tja, als je die marathon wil lopen zal je moeten. Ik weet het maar toch. Ik moet wakker zijn wil ik hardlopen, vooral als het om intervals gaat.

Wat nu? Ga je nog de marathon lopen?

Ik weet het. Ik weet het echt niet. Alles in mij zegt dat ik het moet doen. Dat ik het gaan halen en rocken. Ik wil het zó graag. Maar als ik het zo graag wil, waarom lukt het mij niet om 3x per week te gaan? De laatste weken waren echt extreem druk. Ik haat het woord druk maar ik had het gewoon echt druk. Ik heb daarom ook op de rem gedrukt en mezelf even rust gegeven. Ik moet wennen aan het feit dat ik 3x per week zo vroeg moet werken, ik heb ook nog mijn studie met veel huiswerk. Het wordt tijd dat ik even gas terug neem en goed ga kijken wat belangrijk is. Ik fotografeer graag maar ik wil mij iets meer focussen op interieurontwerpen. Ik heb mezelf daarom tot nieuwjaar minder ingepland voor fotografie.

Komende twee weken blijf ik trainen en krijg ik een schema. Lukt het mij om in een rustiger periode niet 3x te hardlopen, dan ga ik niet de marathon van Parijs lopen. Want dan werkt het gewoon momenteel niet. Lukt het mij wel, dan zal ik vechten en het halen om om 14 april aan de start te staan. Echt.

P.s, liever geen berichten dat het oke is om niet de hele te gaan lopen. Of dat het misschien beter is van niet. Ik bepaal dit, samen met mijn coach.

Sport

Dominer Les 42 km: Nog 175 dagen

Nog 175 dagen en dan loop ik in Parijs. Dat is het plan. Ik mag dan wel een plan hebben, een doel maar weinig wordt er gelopen. Waarom. Geen idee. Het is niet dat ik niet wil, het is ook niet zo dat ik sta te springen om te gaan. Het niet in mijn hoofd want mijn wil is er maar mijn lichaam houdt het tegen lijkt het wel. Elke stap dat ik zet voelt als een stap achteruit.

Het is moeilijk uit te leggen. Het is ook moeilijk te begrijpen. Waarom wil ik dit zo graag. Je vraagt je misschien af waarom ik dit zou willen. Een jaartje langer wachten? Is dat geen oplossing? Nee. Voor mijn gevoel loop ik dan weg van een probleem. Er zijn zoveel factoren waarom ik wel wil hardlopen, waarom ik die marathon wil lopen en moet lopen.

Om die marathon te lopen moet ik trainen. Om die marathon te lopen moet ik heel goed naar mijn lichaam luisteren. Moet ik goed voor mijn lichaam zorgen. Lief er voor zijn, niet volproppen met onzin. En dan heb ik het niet over fastfood, koekjes of chips want dat eet ik bijna nooit. Ik moet mijn lichaam voeding gaan geven die mij energie geven, die goed is voor mij. En daarvoor ga ik hulp zoeken. Want.. waarom val ik niet af? Ik eet gezond en ik beweeg (ik loop elke dag minimaal 10.000 stappen) en toen ik wél hardliep viel ik ook niet af.

Morgen is het nog maar 174 dagen tot de marathon maar dan ga ik langs een internist. Oorspronkelijk voor iets anders maar nu ik er toch ben kan ik het meteen aankaarten. Vragen stellen want ik mag wel ideeen hebben waarom het misschien niet lukt maar ik ben zelf geen arts en om nu Google te vertrouwen.. Later over meer over de internist.

Overmorgen is het nog 173 dagen en dan trek ik mijn hardloopschoenen weer aan. Ik hervat de trainingen met La Coach. Want ik loop over 173 de marathon van Parijs en die ga ik domineren. Mark my words.

Sport

Ik train voor de marathon van Parijs

Het is 12 april 2015 en ik loop mijn aller eerste marathon. Tijd is onbelangerijk, uitlopen is mijn doel. Ik loop na letterlijk uren eindelijk over de finish en mijn big smile krijg je niet meer weg van mijn gezicht. Ik heb een freaking marathon uitgelopen.  Het is 3 april 2016 en ik sta aan de start van de marathon van Parijs. Mijn vriend loopt mee, dat was een verrassing van hem. Ik heb knetterhard getraind en ik ben fitter dan ooit. Helaas voel ik me halverwege niet goed en heb ik buikpijn. Wat blijkt, achteraf, is dat ik met een blaasontstekking uiteindelijk de marathon heb uitgelopen. Maar hoe dan? Op wilskracht en niet in een tijd dat ik had gewild. Ik baal, ik mopper. Ik wil revenge.  Het is 9 april 2017 en ik ben hoogzwanger. Einde verhaal.  Het is 8 april 2018 en ik ben in Rotterdam waar de marathon gelopen wordt en tegelijkertijd ook in Parijs wordt er gelopen. Ik krijg tranen, ik krijg kriebels. Het is tijd dat ik opnieuw voor de marathon van Parijs ga trainen. Als ik iets wil, dan wil ik dat meteen en niet pas over een paar jaar. Gedreven en eigenwijs? Behoorlijk. Vastberaden? Zeker. Het is 26 september en op dit moment had ik eigenlijk topfit moeten zijn want 21 oktober zou ik de halve marathon van Amsterdam lopen. Maar die loop ik niet. En dat is niet erg. Mijn coach, aka La Coach, heeft me overtuigd dat ik nu moet focussen op sneller worden op korte afstanden om goed aan de start te gaan van de marathon. Maar dan moet ik natuurlijk wel hardlopen! Op dat moment is het nog 200 dagen tot de marathon.  Het is 1 oktober en vandaag is bekend geworden dat Just Keep Running stopt met schrijven op de site. Tijd voor iets nieuws, tijd voor veranderingen. Maar ook einde van 6 jaar lang elke week bloggen over het hardlopen. Ik moet mijn verhaal kwijt, mijn weg naar de marathon toe. Voor mezelf, als een virtuele schop onder mijn kont.  Morgen is het 2 oktober en dan heb ik mezelf herpakt, dan ga ik hardlopen en weer mijn schema volgen. Want die marathon wil ik lopen en waarom? Dat lees je binnenkort.
Parijs marathon 2015
Mama & Zwanger

Mama: Tweetalig opvoeden

Ik woon al meer dan 25 jaar in Nederland en ik wist al gelijk, wanneer ik ooit een kind zou krijgen in Nederland, dan wil ik mijn kind ook tweetalig opvoeden. Mijn man is zelf Nederlands en thuis praten we ook Nederlands maar mijn familie woont in Frankrijk. Waaronder de opa en overgrootmoeder. Ik vind het belangrijk dat ons kind ook de Franse taal zou beheersen. Maar hoe doe je dat? Ja, dat weet ik niet maar ik kan wel vertellen hoe wij het doen.

Vanaf dag één in het Frans praten

Vanaf de dag dat onze kleine is geboren praat ik Frans tegen haar. Niet meteen continue want heel eerlijk, wat kan je allemaal tegen een baby zeggen? Je gaat niet heel je levensverhalen vertellen. Maar ik begon met lieve Franse woorden. Ik ben vaak 2-3 dagen doordeweeks alleen met haar en ik probeer daarom ook consequent in het Frans te praten. Soms komt er ineens een Nederlandse zin voorbij maar ik durf wel te zeggen dat ik vaak tegen haar Frans praat. Het gebeurt mij regelmatig dat ik Frans praat tegen de caissière. Daarnaast praat mijn moeder ook Frans met haar en probeer ik, wanneer het kan, een lang weekend naar Frankrijk te gaan. Daar heeft ze toch wel nog meer Franstalig om haar heen.

Voorlezen en Franse spelletjes spelen

Goed, we hebben onwijs veel boeken. Wat ik ontzettend belangrijk vind maar we hebben dus ook Franse boekjes. Ik lees daaruit voor. Wij hebben boekjes met Franse liedjes en ook al kende ik ze niet, ik zing (vals) mee. Met kerst, toen ze 6 maanden was, kregen we een speelgoed die Frans sprak. Zoals tellen en het alfabet opnoemen. Nu ben ik niet echt fan van speelgoed met batterijen maar dit vond ik wel handig. Wij hebben nu ook veel boekjes die je kan bewegen en dan uitleg gegeven wat het is. Ik communiceer met haar dan over wat er op het plaatje staat en wat het doet. Zoals bv een melkfles die je kan veranderen in een lege fles. Dit alles leg ik dan uit in het Frans. En ken ik het niet in het Frans, ach dan verzin ik vanzelf wel iets tot ik het opgezocht hebt.

Tweetalig opvoeden, verwarrend?

Ik krijg vaak de vraag of het niet verwarrend is voor een kind om tweetalig op te voeden. Ik heb dat nagevraagd aan een arts en zij vertelde mij dat de hersens van baby’s /dreumes flexibel genoeg zijn om de taal op te pikken. Ze kunnen meer talen tegelijk leren omdat niet anders ontwikkelt dan andere kinderen. Wat wel het geval kan zijn is dat ze het door elkaar kan halen of een woord in beide taal kent. Ik zeg altijd tegen mijn kind poupée terwijl mijn man pop zegt. De gemiddelde leeftijd is 2 jaar als ze gerichter in een andere taal gaan praten. Zo zal zij meer Frans tegen mij praten en tegen mijn man Nederlands omdat wij die taal tegen haar praten. Althans, dat is vaak het geval. In praktijk is het maar te zien of dat gaat gebeuren haha! Wanneer ze meer korte zinnen gaat zeggen, kan het beste wel zo zijn dat ze bijvoorbeeld gaat zeggen: ‘Ik wil poupée’ ipv ik wil de pop.

Waarom geen Engels?

Deze vraag krijgen wij ook in combinatie met een advies. Waarom praat ik niet samen met mijn man Engels, met haar Frans en hij met haar Nederlands. Waarom niet? Nou, ik wil ook gewoon een leven hebben! Kijk, ik snap het wel en als je zelf niet een elkaar taal kent, dan kan je met elkaar Engels praten maar naar ons idee leren ze tegenwoordig veel sneller Engels. Ik vind het prima zo. Oh en overigens, ze krijgt (onbewust) wat Engels mee want ik zet regelmatig Super Simple Songs op Youtube, daar is ze gek op en dat is in het Engels. Prima toch! Omdat ik zelf uit Frankrijk kom vind ik het heel belangrijk om haar tweetalig op te voeden en fingers crossed dat het gaat werken!
Persoonlijk

Bonjour!

De meeste kennen mij als Chezzélia maar voor wie mij nog niet kent dan, salut! Mijn naam is Zélia en net als vele heb ik ook een stukje op de web weten te bemachtigen. Waar komt A Cheerful day vandaan? Ik zou hier een mooi stuk over kunnen schrijven. Over het zin van leven. Dat je elke dag iets positiefs moet doen of moet zeggen over jezelf. Dat je negatieve gedachten achterwege moet houden. Dat je elke dag een vrolijke dag moet hebben.

Spoiler alert: het leven is niet altijd mooi. Niet elke dag is het een mooie en vrolijke dag. Ik vind het gewoon een mooie zin.

Teleurstellend of niet?

C’est moi!

Nog niet afgehaakt? Mooi! Dan vertel ik graag even in het kort wie ik ben.

  • Ik kom uit Frankrijk maar woon al meer dan 25 jaar in Nederland
  • Samen met mijn man, kind (1 jaar) en hond Noa wonen we in Noord- Brabant (je schijnt het goed te horen en vergeef me als ik typ dat ik ben afgewerkt)
  • Mijn eigen bedrijf heet StudioZL. Ik voorzie particulieren maar ook bedrijven interieuradvies en ontwerpen. Ook maak ik foto’s voor bedrijven om hun bedrijf goed te kunnen profileren online. Officieel mag ik met mijn diploma interieurarchitect noemen maar ik vind dat ik daar nog niet genoeg ervaring in heb.
  • Naast werken en mijn gezin kan je mij vaak voorbij zien rennen. Ik noem het geen hobby meer. Soms ren ik ook zonder echt te rennen maar dan heb ik waarschijnlijk weer eens iets in mijn hoofd.
  • Friends, oh Friends. Ik ken elke aflevering uit mijn hoofd en lach nog steeds om ieder grap. Ik ben een mengsel tussen Joey, Monica en ik ren als Phoebe. 
  • Vroeger toen ik moest kiezen wat ik wilde worden twijfelde ik tussen interieurarchitect en verpleegster. In diverse testen is uitgekomen dat ik wellicht clinic clown moest worden. Het was altijd 50/50. Ik haat clowns. 
  • Koffie? Riep iemand koffie? Maar een glas champagne of wijn op z’n tijd is lekker. Oh en Omer. 
  • Mijn droom is om ooit een klein huisje te kunnen kopen met een lap grond. 
  • Je kan me wakker maken voor helemaal niks want ik ben dan niet te genieten. Maar als je me echt wakker moet maken, zorg dan dat je aan het goede oor tettert want ik ben namelijk doof aan een oor en ik slaap op mijn goede oor. 
  • Ik loop hard maar dan langzaam. Voor de 3de keer ga ik de marathon van Parijs lopen en 3x scheepsrecht toch?

Wat kunnen we nu op A Cheerful Day verwachten?

Tja, wat kan je verwachten? Ik weet het zelf ook nog niet. Het enige wat ik je kan mededelen is dat dit een plekje gaat worden waar ik ongestoord dingen ga vertellen, ga laten zien. De categorieën verklappen al dat ik me heel erg bezig hou met interieur, sport, boeken probeer te lezen en dat mama zijn van het allerleukste kind iets is om te delen. Verwacht een overvloed van schrijfsels maar wel altijd persoonlijk. Weet je, een beetje mysterieus is ook wel leuk toch?

Of ik interessant bent, dat is aan jullie. This is me. C’est moi Zélia. Mijn hoofd stroomt vol met allemaal ideeën, hersenspinsels en dat wil ik graag met jullie delen ook als niemand het leest, dan is dit een mooi dagboek. Kom niet hier om een blog te lezen dat perfect Nederlands is geschreven want als Française haal ik nog wel eens wat woorden, gezegdes, spreekwoorden of een d-t uit elkaar. Maar ik ga het proberen op een eerlijke en met humor jullie mee te laten genieten van mijn niet zo academische schrijfels.

Om deze introductie héérlijk cliché af te sluiten:

Have a cheerful day!